Ik geef het niet graag toe, maar al sinds mijn jeugd ben ik bang dat er ’s nachts iemand onder mijn bed ligt.
Op een gegeven moment werd het zo erg dat ik besloot een afspraak te maken met een psychiater.
Tijdens het gesprek vertelde ik haar eerlijk:
“Dokter, iedere keer als ik naar bed ga, ben ik bang dat er iemand onder mijn bed ligt. Ik slaap er bijna niet meer van. Volgens mij word ik gek.”
De psychiater knikte begripvol.
“Ik kan u helpen,” zei ze. “Als u ongeveer een jaar lang drie keer per week bij mij in therapie komt, kunnen we waarschijnlijk van die angst afkomen.”
“En wat kost zoiets?” vroeg ik.
“Een consult kost 100 euro.”
Ik rekende het even uit en zei:
“Nou… ik slaap er eerst nog wel een nachtje over. Als het nodig is, bel ik u terug.”
Een half jaar later loop ik door het centrum en kom ik toevallig die psychiater tegen.
“Hé,” zegt ze. “U bent nooit meer teruggekomen vanwege die angst voor iemand onder uw bed.”
“Nee,” zei ik. “Toen ik bij u wegging, ben ik eerst even de kroeg ingelopen om erover na te denken. Ik vertelde het verhaal aan de barman, inclusief wat die therapie zou kosten.”
“En?”
“Hij zei dat hij mijn probleem voor een tientje gegarandeerd kon oplossen.”
De psychiater keek zichtbaar geïrriteerd.
“Een tientje? En hoe heeft een barman dan zo’n ingewikkeld psychologisch probleem opgelost?”
Ik zei:
“Hij heeft de poten van mijn bed afgezaagd. Sindsdien kan er niemand meer onder liggen.”
Check ook:
