Om half vier ’s nachts schrikt Erik wakker van de telefoon.
Half slapend tast hij naar het nachtkastje en neemt op.
“Met Erik.”
Aan de andere kant klinkt een geïrriteerde stem.
“Met uw buurman, meneer De Vries. Ik bel om te zeggen dat het geblaf van uw hond me al de hele nacht wakker houdt. Kunt u dat beest alsjeblieft stil krijgen?”
“Eh… ja… goed…” mompelt Erik slaperig.
De volgende nacht, precies om drie uur, gaat de telefoon bij buurman De Vries.
Hij neemt slaperig op.
“Hallo…?”
“Goedenacht,” zegt Erik opgewekt. “Met uw buurman van de overkant.”
“Weet u wel hoe laat het is?” bromt De Vries.
“Jazeker,” zegt Erik.
“Maar ik wilde u alleen even laten weten…”
“…dat ik helemaal geen hond heb.”
Check ook:
