Ik sta laatst bij de slager als er ineens een hond vóór mij aan de beurt is. Met zijn snuit wijst hij naar het gehakt en daarna naar de karbonades. De slager begrijpt hem meteen: een pond gehakt en twee karbonades.
Ik heb zoiets nog nooit gezien en besluit de hond te volgen. Hij loopt rechtstreeks naar de bakker.
Daar doet hij precies hetzelfde. Met zijn snuit wijst hij naar het brood: een heel bruin en een half wit. De bakker pakt alles netjes voor hem in en de hond loopt weer verder.
Nu ben ik helemaal onder de indruk. Ik volg hem naar huis, omdat ik zijn baas wil vertellen wat voor ongelooflijk slimme hond hij heeft.
Bij een typisch Nederlands rijtjeshuis blijft de hond voor de voordeur staan. Hij blaft en blaft, maar niemand doet open.
Na tien minuten vind ik het zielig en bel ik zelf maar aan.
Een man doet geïrriteerd de deur open.
Ik zeg:
“Meneer, uw hond staat al tien minuten te blaffen. Hij wil naar binnen!”
De man kijkt naar de hond en roept kwaad:
“JEMIG! IS-IE NOU ALWÉÉR ZIJN SLEUTELS VERGETEN?!”
Check ook:
