Op Schiphol zitten de passagiers al ongeduldig in het vliegtuig te wachten. Iedereen is klaar voor vertrek, maar de piloten zijn er nog steeds niet.
Na een paar minuten komen er eindelijk twee mannen het vliegtuig binnen. Tot verbazing van de passagiers blijkt de piloot een witte wandelstok te gebruiken. Hij tikt tegen stoelen, botst bijna tegen een handbagagevak en schuifelt langzaam richting cockpit.
Achter hem loopt de copiloot met een blindengeleidehond. Allebei dragen ze een grote donkere zonnebril.
Eerst denken de passagiers dat het een grap is. Een paar mensen lachen ongemakkelijk. Maar dan sluiten de cockpitdeuren, starten de motoren en begint het vliegtuig te rijden.
De sfeer slaat meteen om.
Mensen kijken elkaar zenuwachtig aan. Een vrouw fluistert: “Dit kan toch niet echt zijn?” Een man probeert oogcontact te maken met de stewardess, maar die blijft professioneel glimlachen.
Dan draait het vliegtuig de startbaan op en begint steeds sneller te rijden. De paniek neemt toe. Sommige passagiers grijpen elkaars handen vast, anderen beginnen te bidden.
Het einde van de startbaan komt dichterbij. Steeds dichterbij.
Pas op het allerlaatste moment begint iedereen tegelijk keihard te schreeuwen.
En precies dan trekt het vliegtuig op en stijgt het veilig de lucht in.
In de cockpit haalt de copiloot opgelucht adem en zegt tegen de piloot:
“Je weet hè… op een dag schreeuwen ze te laat, en dan hebben we echt een probleem.”
Check ook:
