Een man besluit op een dag dat het tijd is voor een huisdier.
In de dierenwinkel ziet hij een prachtige papegaai, rustig zittend op een stok in een kooi.
Alleen… de papegaai heeft geen pootjes.
“Wat is er met jou gebeurd?” vraagt de man verbaasd.
“Tja,” zegt de papegaai, “zo ben ik geboren. Ik ben technisch gezien een defect model.”
De man lacht. “Ja hoor, jij praat vast niet echt.”
“Wel degelijk,” zegt de papegaai. “Ik begrijp alles wat je zegt. Ik ben intelligent, goed opgeleid, spreek meerdere talen en kan overal over meepraten.”
“Oké,” zegt de man. “Maar hoe blijf je dan zonder pootjes op die stok zitten?”
De papegaai fluistert:
“Ik haak mezelf vast met een slim trucje… maar dat verberg ik onder mijn veren.”
Onder de indruk raakt de man overtuigd. Tot hij het prijskaartje ziet: €200.
“Sorry,” zegt hij, “dat is te duur.”
De papegaai wenkt hem dichterbij.
“Niemand wil me omdat ik geen pootjes heb. Geef me €25 en neem me mee.”
Vijf minuten later loopt de man met de papegaai de winkel uit.
Een paar weken later blijkt de papegaai fantastisch gezelschap. Slim, grappig, attent.
Tot hij op een avond sist:
“Pssssst…”
De man loopt naar de kooi.
“Ik weet niet of ik dit moet zeggen,” fluistert de papegaai, “maar het gaat over je vrouw… en de postbode.”
“Wat?!” zegt de man.
“Vanmiddag kwam de postbode langs. Je vrouw deed open in haar nachthemd, gaf hem een kus… en liet hem binnen.”
De man slikt. “En toen?”
“Toen begon hij haar te strelen.”
“En verder?!”
“Hij trok haar nachthemd uit, ging verder… steeds verder naar beneden.”
De man schreeuwt bijna: “EN TOEN?!”
De papegaai haalt zijn vleugels op:
“Geen idee… ik kreeg een stijve en donderde van mijn stok af.”
Check ook:
