Op een zaterdagavond besloot Henk zichzelf eens lekker te verwennen. Zijn vrouw was een weekendje weg met vriendinnen en hij had absoluut geen zin om thuis een magnetronmaaltijd op te warmen.
Dus trok hij zijn nette overhemd aan en stapte een gezellig restaurant in het centrum van Utrecht binnen.
Een vriendelijke ober bracht hem de menukaart.
Henk keek even rond en zei: “Zeg, ober, wat kunt u mij aanbevelen?”
“Nou meneer, onze kipfilet is bijzonder populair. Die is heerlijk mals en wordt geserveerd met verse groenten en gebakken aardappeltjes.”
“Dat klinkt goed”, zei Henk. “Maar vertel eens, waarom is die kip eigenlijk zo lekker mals?”
De ober glimlachte trots.
“Dat komt doordat onze kip elke dag naar de sportschool gaat, meneer!”
Henk schoot in de lach.
“Hahaha! Een kip in de sportschool? Nou, dan wil ik die weleens proeven!”
Een halfuur later kreeg Henk zijn eten. En eerlijk was eerlijk: de kip smaakte fantastisch. Hij at zijn bord helemaal leeg en bestelde zelfs nog een kop koffie.
Toen vroeg hij om de rekening.
Maar zodra hij het bonnetje zag, vielen zijn ogen bijna uit zijn hoofd.
“VIJFTIG EURO?!”, riep hij geschrokken.
Hij wenkte de ober.
“Zeg, ben je nou helemaal gek geworden?! Vijftig euro voor een stukje kipfilet?! Wat denken jullie wel niet?!”
De ober bleef opvallend rustig.
“Dat klopt, meneer. Maar u heeft toch heerlijk gegeten?”
“Ja, natuurlijk! Maar voor vijftig euro verwacht ik op z’n minst dat die kip zelf mijn bord komt brengen!”
De ober glimlachte vriendelijk en antwoordde:
“Dat is de trainingsvergoeding, meneer! Maar maakt u zich geen zorgen… u heeft per ongeluk de trainer opgegeten!”
Check ook:
